Euroradio | 21.03.2012 |
У сусветны дзень паэзіі беларуская паэтка Валярына Кустава расказала Еўрарадыё, пра што пішуць ды з чаго жывуць нашы творцы.

Еўрарадыё: Наколькі сучасная беларуская паэзія – сучасная?
Валярына Кустава: Я думаю, што яна абсалютна сучасная паводле тэматыкі, якую закранае, і абсалютна несучасная паводле сваёй запатрабаванасці. Дакладна, паводле незапатрабаванасці. Натуральна, як для беларускай паэткі, паэзія для мяне – гэта і жыццё, і каханне, і сэнс. Я не магу сказаць, што яе няма ці яна не існая ў цяперашнім свеце. Натуральна, беларуская паэзія мае шмат праблемаў, з імі змагаецца і ў гэтым таксама бярэ сваё натхненне.
Еўрарадыё: Ты напісала верш “Мама, сына забрала неба” пра Ўладзіслава Кавалёва. Ці не падаецца, што гэта неяк кан’юнктурна, няшчыра… А па-другое, прысвячаць вершы саўдзельніку ў тэракце?..
Валярына Кустава: Па-першае, там няма прысвячэння. Па-другое, гэты верш быў напісаны ад сайго сну, які, па сутнасці, і падказаў мне вынік гэтага прысуду. Гэты верш напісаны не пра тэрарыста, а пра чалавека, які не займеў справядлівага суду над сваім жыццём, над здзейсненым ім.
Еўрарадыё: Якія тэмы ўвогуле ўздымаюцца цяпер у беларускай паэзіі? Ці папулярна пісаць пра прыроду, пра гаротнага мужыка, пра Радзіму Беларусь?..
Валярына Кустава: У сучасных паэтаў добра, калі знойдзецца адзін верш, які прысвечаны Беларусі, ці адзін верш, прысвечаны прыродзе. Я кажу пра пакаленне сваё, то бок, зусім маладых паэтаў. Натуральна, што цяперашнія паэты вылятаюць з падстрэшша горада. Яны ўрбаністы па сваёй сутнасці. Адпаведна, тэма вёскі, хлеба, зямлі адыходзіць на другі план, або замяняецца метафарамі іншага кшталту. Цяпер больш актуальныя гульні са словам, з розумам, з літаратурай, з еўрапейскім кантэкстам сучаснай паэзіі.
Еўрарадыё: А з чаго жывуць нашы паэты? Ці можна паэзіяй зарабіць на жыццё?
Валярына Кустава: Гэта вельмі сумна. Я неаднойчы выказвалася, што маёй марай было б тое, каб беларуская паэзія зрабілася прафесіяй. Бо не так даўно быў адменены творчы стаж, і шкада, што ён быў адменены. Магу сказаць за сябе, што я выкладаю цяпер у Акадэміі мастацтваў. Цяпер мы са студэнтамі адзначаем Дзень паэзіі, тым што чытаем свае любімыя вершы. Сродкі – толькі самыя папулярныя могуць займець з гэтага. Але, натуральна, ёсць еўрапейскія стыпендыі, ёсць нейкія праекты. Але, натуральна, беларускі паэт, калі хоча жыць з паэзіі, павінен працаваць у дзесяць разоў болей, чым іншы паэт.
Еўрарадыё: Што адбываецца, калі беларускі паэт выязджае за мяжу? Ці натхняе яго тое замежжа?
Валярына Кустава: Магу сказаць за сябе. Калі я была за мяжой, то гэта, хутчэй, такі творчы адпачынак. Бо гэта больш – для нейкага спакою душэўнага, чым для натхнення. Бо гэта шанец адключыцца ад беларускай рэальнасці, ад беларускай рэчаіснасці, што так неабходна беларускім паэтам. Бо яны ўвесь час прапускаюць усё праз сябе, і атрымліваецца, што іх унутраны рухавік працуе на ўсю моц. Гэта проста немагчыма, ніводнае сэрца такога не зможа вытрымаць. Але і з гэтага ёсць натхненне. Таму, гэтыя літаратурныя еўрапейскія стыпендыі даюць больш шанец уздыхнуць, перадыхнуць, перадумаць усё зробленае і, магчыма, пачаць асэнсоўваць месца беларускага творцы ў свеце. Што ты можаш даць свету, што свет можа даць табе – такія тэмы ўжо выходзяць на першы план.








Будзьма
»Літаратурныя дажынкі 2011″ адбудуцца заўтра, 13 лістапада, у Крэве (Смаргонская,4). Пачатак а 14.00.
